DIVESAFEDIVE
SAFEDIVESAFE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ΒΑΡΗΚΟ'Ι'Α ΑΓΩΓΙΜΟΤΗΤΟΣ
λέγεται εκείνη στην οποία το πρόβλημα εντοπίζεται στον έξω ακουστικό πόρο, την τυμπανική μεμβράνη ή/και στα 3 οστάρια του μέσου ωτός. Οφείλεται σε αύξησι της ακουστικής αντιστάσεως, λόγω αλλοιώσεως κάποιας από τις μηχανικές ιδιότητες του αυτιού.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Γιατί είνε ο ωτορινολαρυγγολόγος αρμόδιος για τους ιλίγγους;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗ ΒΑΡΗΚΟ'Ι'Α
λέγεται εκείνη η οποία προέρχεται από βλάβη στο έσω ούς (κοχλίας).

Εκτός της βαρηκοϊας, συχνά συνυπάρχει βοή και υπερευαισθησία στους θορύβους. 
Σε μερικές περιπτώσεις, όπου συμμετέχει και ο οπίσθιος λαβύρινθος, συνυπάρχει και ίλιγγος
 
 
 
 
 
 
 

ΠΡΟΣΟΧΗ!! Ο λαβύρινθος συμμετέχει στη συντριπτική πλειονότητα των ωτικών βαροτραυμάτων.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

MEDISUB
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
HELLENIC  INSTITUTE  FOR  PREVENTIVE  UNDERWATER MEDICINE

Tηλ. 210-6402000, 697-444-2112

DIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVE

ΒΑΡΗΚΟ.Ι.Α ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΙ

Ερωτήσεις, Απαντήσεις, Πληροφορίες, Συμβουλές

Τα πιό συχνά ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε κατά τις υποβρύχιες δραστηριότητες σχετίζονται με τα αυτιά. Οι εκδηλώσεις που παρατηρούνται στην πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών, περιλαμβάνουν σε κεντρική θέσι το σύμπτωμα της βαρηκοϊας, μαζί βέβαια και με διάφορες άλλες εκδηλώσεις κατά περίπτωσι, όπως ο πόνος, η ευαισθησία, το αίσθημα πληρότητας (μπούκωμα), η βοή,  ο ίλιγγος, και άλλα. Ο χρόνος ενάρξεως θεραπευτικής αγωγής, αφού βέβαια προηγηθή ακριβής διάγνωσι, παίζει καθοριστικό ρόλο στα περισσότερα καταδυτικά περιστατικά με βαρηκοΐα. Οι περισσότεροι άρρωστοι όμως, αναζητούν υπεύθυνη αντιμετώπισι πολύ καθυστερημένα, αφού προηγουμένως έχουν κάνει διάφορα "γιατροσόφια". Ετσι φθάνουν στο γιατρό τότε που η βλάβη έχει πλέον οριστικοποιηθή. 

Στο σημείο αυτό ίσως θα έπρεπε να φρεσκάρετε τις γνώσεις σας για τη δομή και λειτουργία του αυτιού. Μελετήστε καλά την εικόνα και μετά, 

.... πατήστε πάνω της....
Δομή και Λειτουργία του Αυτιού (με πολύ απλά λόγια)

Ας εξετάσουμε τώρα μερικές από τις περιπτώσεις βαρηκοΐας που σχετίζονται με την κατάδυσι, ταξινομώντας τις αναλόγως του σημείου στο οποίο εντοπίζεται το πρόβλημα. 

  Εξωτερικό αυτί

Το συνηθέστερο αίτιο βαρηκοΐας από το εξωτερικό αυτί είναι το βύσμα κυψέλης, ιδίως όταν αυτό διαβραχή. Η κατάστσι αυτή δεν είναι σοβαρή, εκτός από λίγες περιπτώσεις, στις οποίες το βύσμα έχει τέτοια σύστασι, που δρά σαν ωτοασπίδα, και είναι δυνατόν να προκαλέση ωτικό βαρότραυμα. Η βαρηκοϊα συμβαίνει διότι τα ηχητικά κύματα εμποδίζονται να φθάσουν στην τυμπανική μεμβράνη. Τις περισσότερες φορές, γίνεται αντιληπτή αμέσως μετά την κατάδυσι, διότι ένα προηγουμένως ξηρό βύσμα αυξάνει σε όγκο και βάρος, όταν διαβραχή. Συνεπώς, εμποδίζει τη μετάδοσι του ήχου περισσότερο από πρίν. Η απόπειρα αφαιρέσεως του βύσματος με μπατονέττες ή άλλα αυτοσχέδια εργαλεία, από τον ίδιο τον πάσχοντα, καταλήγει συνήθως στην επίτασι του προβλήματος, διότι το βύσμα ενσφηνώνεται βαθειά στον έξω ακουστικό πόρο, και έρχεται πλέον σε επαφή με την τυμπανική μεμβράνη. Η κατάστασι αυτή, χωρίς να έχη επείγοντα χαρακτήρα, είναι πολύ ενοχλητική και χρειάζεται ιατρική παρέμβασι.

Αλλη κατάστασι, που συνήθως συναντάται σε συνδυασμό με την προηγούμενη, είναι οι εξοστώσεις. Τις βλέπουμε περισσότερο σε κολυμβητές και δύτες, ιδίως χειμερινούς, ανάλογα και με την ατομική τους ιδιοσυγκρασία. Οι εξοστώσεις είναι υπερβολικές αναπτύξεις οστού, που προκαλούνται από ερεθισμό του περιοστέου. Ετσι συμβαίνει π. χ. με την επίδρασι του κρύου νερού. Είναι αθώες καταστάσεις, αλλά αν μεγαλώσουν αρκετά χρειάζονται κόψιμο διότι φράζουν το αυτί, το βαθύτερο μέρος του οποίου παύει πιά να αυτοκαθαρίζεται.  Ο κατάλληλος χρόνος για την επέμβασι αυτή είναι πρίν οι εξοστώσεις μεγαλώσουν πολύ, διότι τότε είναι τεχνικώς δυσκολότερο.

Μαζί με τις δύο παραπάνω καταστάσεις, αλλά και αυτοτελώς, συναντάται και η εξωτερική ωτίτις. Στην περίπτωση αυτή, η βαρηκοΐα οφείλεται στο οίδημα του δέρματος, που κλείνει τον έξω ακουστικό πόρο, σε συνδυασμό και με τα διάφορα περιεχόμενά του (βύσμα, απολεπισμένη κερατίνη, πύον, υφές μυκήτων). Ο πόνος αναγκάζει συνήθως τον ασθενή να ζητήσει ιατρική βοήθεια. Από τις καταστάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, καμμία δεν συνεπάγεται σοβαρή ή τελεσίδικη μείωσι της ακοής.

Μέσο αυτί 

Από τις νοσηρές καταστάσεις του μέσου αυτιού, εκείνη που προκαλεί ελάττωσι της ακοής σε σχέσι με την κατάδυσι, είναι το βαρότραυμα. Οι έννοιες του βαροτραύματος της ανόδου και της καθόδου είναι πλέον καλά εμπεδωμένες στο καταδυτικό κοινό. Οι διαφορές τους περιορίζονται κυρίως στο μηχανισμό με τον οποίο προκαλούνται και στη σοβαρότητα των επιπτώσεών τους. Γενικά, θα μπορούσαμε να θεωρούμε τα βαροτραύματα του μέσου αυτιού, ως άσηπτες (δηλαδή, χωρίς μικροβιαλή μόλυνσι) οξείες μέσες ωτίτιδες, δαφόρου βαθμού βαρύτητος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται γιά την πρόγνωση και τη θεραπεία. Υποκειμενική αλλοίωσι της ακοής, που θα μπορούσε ίσως και ποσοτικά να προσδιοριστή κατά την ακοομέτρησι, προκαλείται στα βαροτραύματα Ι και ΙΙ βαθμού, κατά McFie. Σαφής ελάττωσι της ακοής προκαλείται στα βαροτραύματα άνω του ΙΙ βαθμού. 

Στις περιπτώσεις χωρίς διάτρησι της τυμπανικής μεμβράνης, απαιτείται συνήθως αποχή από την κατάδυσι για χρονικό διάστημα ανάλογο με το βαθμό της βλάβης. Μερικές φορές χρειάζεται και λήψι φαρμάκων, όπως παυσίπονα και αντιβιοτικά, κατά την κρίση του ιατρού. Στις περιπτώσεις με διάτρησι, απαιτείται αποχή από την κατάδυσι και την κολύμβησι, και γενικά οποιαδήποτε ενέργεια θα οδηγούσε σε είσοδο νερού στο αυτί. Η χορήγησι αντιβιοτικού ενδείκνυται σε κάθε τέτοια περίπτωσι. Η εξέλιξι των βαροτραυμάτων του μέσου ωτός είναι συνήθως πολύ καλή, με τον όρο ότι δεν θα γίνουν παραβάσεις της θεραπευτικής αγωγής, π. χ. κατάδυσι πριν από τον ενδεικνυόμενο χρόνο. Στις ελάχιστες περιπτώσεις, όπου παραμένει κάποια διάτρησι στο τύμπανο, προχωρούμε σε χειρουργική σύγκλεισι, με άριστα αποτελέσματα, και ως προς τη διάτρησι και ως προς τη συνέχισι των καταδυτικών δραστηριοτήτων. 

  Εσω αυτί ή Λαβύρινθος

Οι βαρηκοΐες του έσω ωτός χαρακτηρίζονται ως αισθητηριακές. Από διαγνωστική άποψι πρέπει να διαχωρίζονται, με τις κατάλληλες εξετάσεις, από τίς βαρηκοΐες αγωγιμότητος (που αφορούν το έξω και το μέσο ούς), και τις νευρικές βαρηκοΐες που αφορούν το ακουστικό νεύρο και άλλους κεντρικούς σχηματισμούς. Τα αίτια των αισθητηριακών βαρηκοϊών που σχετίζονται με την ελεύθερη κατάδυσι  είναι: Τα λαβυρινθικά βαροτραύματα και η λαβυρινθική ανοξία. Σε όλες αυτές τις καταστάσεις είναι δυνατόν να συνυπάρχουν με τη βαρηκοΐα, όλα ή μερικά από τα συμπτώματα των παθήσεων του έσω ωτός. Αυτά, ως γνωστόν είναι το μπούκωμα, η βοή και ο ίλιγγος. Στα χρόνια λαβυρινθικά βαροτραύματα, ο ίλιγγος δεν εμφανίζεται, παρά μόνο πολύ όψιμα, ως επιπλοκή, και όχι ως μέρος της αρχικής κλινικής εικόνος. 

Πώς εξισώνεται η πίεσι στο λαβύρινθο;

Στα διαμερίσματα του λαβυρίνθου (περιλεμφικό και ενδολεμφικό), η πίεση είναι μόνιμα και αναγκαστικά εξισωμένη με εκείνη του περιβάλλοντος. Η δυσβαρική κατάστασι που θα προκαλέση το βαρότραυμα, δεν αναπτύσσεται μεταξύ εξωτερικού περιβάλλοντος και λαβυρίνθου, αλλά μεταξύ μέσου ωτός και λαβυρίνθου. Η δυσβαρική κατάστασι αναπτύσσεται με διαφόρους μηχανισμούς. Στην παρουσίασι αυτή μας απασχολεί κυρίως η πρόληψι των βαροτραυμάτων και η πρόληψι της μονιμοποιήσεως των βλαβών (σε περίπτωσι που συμβούν).
Για να δήτε την πρόληψι , ....πατήστε στον κοχλία...

Πότε υποπτευόμεθα αξιόλογο λαβυρινθικό βαρότραυμα;

Σε όλες τις περιπτώσεις που υπάρχει άλλο εμφανές ωτικό βαρότραυμα, με συνύπαρξι δυσαναλόγως μεγάλης βαρηκοΐας, σφυρίγματος και ιδίως ιλίγγου. Επίσης σε όλες τις περιπτώσεις όπου ο δύτης είχε δυσκολίες στην εξίσωσι των πιέσεων και παρουσίασε σφύριγμα, μπούκωμα ή ίλιγγο. Πρέπει εδώ να τονισθή ότι στα λαβυρινθικά βαροτραύματα, δεν υπάρχει πάντα ρήξι του λαβυρίνθου, με περιλεμφικό συρίγγιο. Ευτυχώς, υπάρχουν και οι ελαφρότερες μορφές, που είναι και πιο συνηθισμένες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα δυσβαρικών καταστάσεων με μέγεθος μικρότερο από αυτό που προκαλεί επίσημη ρήξι. Το μέλημα του ιατρού σε κάθε τέτοια περίπτωσι, είναι να εκτιμήση συνολικά τον ασθενή, να μελετήση όλες τις παραμέτρους της λειτουργίας του λαβυρίνθου, να προσδιορίση το είδος και το μέγεθος των βλαβών, να τεκμηριώση τη διάγνωσι με μη καταδυτικά κριτήρια, και να επιβεβαιώση τη διάγνωσι ελέγχοντας σχολαστικά το σενάριο του ατυχήματος, με καταδυτικά κριτήρια. Η θεραπευτική επανασυμπίεσι δεν επιτρέπεται στα λαβυρινθικά βαροτραύματα. Μετά την αποκατάστασι του βαροτραύματος, γενικά, επιτρέπομε την ελεύθερη κατάδυσι, με εξαιρέσεις και προφυλλάξεις κατά περίπτωσι. Στις περιπτώσεις με παραμονή μόνιμης και σημαντικής λαβυρινθικής βλάβης, η κατάδυσι απαγορεύεται. Ως γενική αρχή, ισχύει ότι η ελεύθερη κατάδυσι έχει περισσότερους κινδύνους (άρα και περιορισμούς), μετά από ένα ωτικό βαρότραυμα.

Πώς σχετίζεται ο θόρυβος με την κατάδυσι;

Ο θόρυβος, ως αίτιο βαρηκοϊας των δυτών, δεν έχει τύχει της προσοχής που του αρμόζει πραγματικά. Πολλοί από αυτούς που κάνουν υποβρύχιο κυνήγι, υποβάλλονται συστηματικά σε ένα είδος θορύβου, πολύ βλαβερό, το οποίο δεν υποπτεύονται καθόλου, διότι δεν έχει σχέση με την κατάδυσι. Πρόκειται βέβαια για το κυνήγι με πυροβόλα όπλα. Το ένστικτο που ωθεί τον άνθρωπο στο υποβρύχιο κυνήγι είναι ίδιο με αυτό που τον ωθεί στο κυνήγι με όπλα. Γι' αυτό και είναι τόσο συνηθισμένη η συνύπαρξι των δύο χόμπι, και γι' αυτό είναι τόσο συχνή η ύπαρξι ακουστικού τραύματος (με βαρηκοϊα στις υψηλές συχνότητες) στους ερασιτέχνες δύτες, και μάλιστα στους ελεύθερους δύτες. Οι βαρηκοΐες αυτές είναι χρόνιες και παιρνούν απαρατήρητες για πολύ διάστημα. Συνήθως οι άρρωστοι παραπονούνται πρώτα για τα βουϊτά, λιγότερο για παραμορφωμένη αντίληψι της ομιλίας και ακόμη λιγότερο για ιλίγγους. Οι ίλιγγοι ως όψιμο φαινόμενο δεν πρέπει να αποκλείωνται. Οι επαγγελματίες δύτες εργάζονται συνήθως σε περιβάλλον με πολύ θόρυβο, είτε διότι χρησιμοποιούν εργαλεία, είτε διότι ακούν τις ηλεκτρομηχανές παρακειμένων πλοίων. Οι ερασιτέχνες αυτοδύτες συχνά παρακολουθούν το γέμισμα των φιαλών από πολύ κοντά, οπότε ο θόρυβος του αεροσυμπιεστού δεν είνε αμελητέος.

Πώς σχετίζεται η αιφνιδία βαρηκοϊα με την ελεύθερη κατάδυσι;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται με αυξανόμενη συχνότητα το φαινόμενο της αιφνιδίας βαρηκοΐας μετά από ελεύθερη κατάδυση (ὀξεία κώφωσι τῶν ἐλευθέρων δυτῶν). Στην πλειονότητα των περιπτώσεων πρόκειται για βαρηκοΐα μεγάλου βαθμού. Μετά από πολύ προσεκτικές συγκρίσεις είδαμε ότι το φαινόμενο αυτό δεν έχει σχέσι με τα ωτικά βαροτραύματα, συμβαίνει συνήθως μετά από πολύωρες και αλλεπάλληλες ρηχές καταδύσεις, και δεν συμβαίνει ποτέ σε αυτόνομη κατάδυσι. Παρατηρήθηκε επίσης ότι η προΰπαρξι ακουστικού τραύματος είναι παράγων που προδιαθέτει στην εκδήλωσι της αιφνιδίας βαρηκοΐας των ελευθέρων δυτών. Η αύξηση της συχνότητος του φαινομένου τα τελευταία χρόνια, σχετίζεται με την επικράτησι του καρτεριού, ως αλιευτικής πρακτικής. Οι συνεχόμενες, μεγάλης διάρκειας καταδύσεις, με μικρό σχετικά χρόνο ανανήψεως στην επιφάνεια, επί πολλές ώρες, φαίνεται ότι εξαντλούν τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς των κυττάρων της ακοής (τριχωτά κύτταρα του οργάνου του Κόρτι), με αποτέλεσμα την εμφάνισι δυσπραγίας των κυττάρων αυτών. Η ύπαρξι και άλλων μηχανισμών, εκτός από τη λαβυρινθική ανοξία, δεν πρέπει να αποκλείεται. Η ευαισθησία των διαφόρων ατόμων στις καταστάσεις αυτές, φαίνεται ότι παρουσιάζει μεγάλες διαφορές. Για κάποιο διάστημα (λίγων ημερών), φαίνεται ότι οι διαταραχές αυτές είναι αναστρέψιμες.

Στην αρχή, ο δύτης αντιλαμβάνεται ένα μπούκωμα στο αυτί. Ο χρόνος ενάρξεως του προβλήματος δεν είναι ποτέ σαφής, αλλά τοποθετείται κάπου προς το τέλος του ψαρέμματος, μερικές φορές και μετά. Το αίσθημα που προκαλείται είναι παρόμοιο με αυτό που κάνει το νερό όταν παραμένη στον έξω ακουστικό πόρο μετά την κατάδυσι, και εδώ βρίσκεται η παγίδα. Ο δύτης ανέχεται το ενόχλημα για μέρες, περιμένοντας να φύγει το νερό, ώσπου κάποια στιγμή συνειδητοποιεί ότι δεν ακούει. Διαπιστώνει και την ύπαρξη βοής, που άλλοτε μοιάζει με σφύριγμα και άλλοτε με φύσημα. Αφού γίνουν τα απαραίτητα συμβούλια με φίλους και τα διάφορα γιατροσόφια (λαδάκι, πλύση, αντιβιοτικά κλπ) και αφού χαθή πολύτιμος χρόνος, ζητεί εξειδικευμένη βοήθεια. Αν η κατάστασι διαγνωσθή και η αγωγή αρχίση το πρώτο 48ωρο, τα αποτελέσματα είναι θεαματικά για την ακοή. Μετά τη 2η εβδομάδα, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις παρατηρείται βελτίωσι. Μετά τη σταθεροποίηση ενός καλού θεραπευτικού αποτελέσματος, είναι δυνατον να επανέλθη ο δύτης στην ελεύθερη κατάδυσι, τηρώντας ωρισμένες προφυλλάξεις και προληπτική φαρμακευτική αγωγή. Αν πρόκειται και για κυνηγό, πρέπει να εγκαταλείπη οριστικά το κυνήγι με πυροβόλα όπλα ή να χρησιμοποιή κατάλληλες ωτασπίδες, διότι οι βλάβες που προκαλεί ο θόρυβος της εκπυρσοκροτήσεως στην ακοή είναι συνεργητικές με εκείνες της ανοξίας, αθροιστικές και τελεσίδικες. 

Τελειώνοντας αυτό το άρθρο προληπτικής καταδυτικής ιατρικής προτείνω συνοπτικώς τίς εξής συμβουλές:

Να ενημερώνεστε καλά για όλες τις όψεις που αφορούν την καταδυτική σας δραστηριότητα (περιβάλλον, συνθήκες, τεχνολογία, τεχνικές, πρώτες βοήθειες, τηλέφωνα ανάγκης, κλπ).
Να προετοιμάζετε καλά, ακόμη και τις φαινομενικά απλές καταδύσεις. 
Οταν συμβή το απρόοπτο, η κατάδυσι παύει να είναι πλέον απλή.
Να διατηρήτε τον εαυτό σας και τον εξοπλισμό σας σε καλή κατάστασι.
Να αυξάνετε την καταδυτική σας εμπειρία. 
Να ζητάτε και να ακολουθήτε πάντα συμβουλές από υπεύθυνα και εξειδικευμένα άτομα.
Να θυμάστε ότι, σε περίπτωσι καταδυτικού ατυχήματος, ο χρόνος δεν είναι ποτέ σύμμαχος.
 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ
 
 

Επικοινωνήστε μαζί μας

 
 
ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ "MEDISUB" (βρίσκεσθε ἐδῶ)
Ἡ Εὐσταχιανὴ Σάλπιγγα

Ἴλιγγος & Κατάδυσι
Πνευμονικὸ Βαρότραυμα
Πότε ἀπαγορεύεται ἡ κατάδυσι
 ***
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΣ

Συγκοινωνίες καὶ Χῶρος Σταθμεύσεως

***
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ "ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ"
ΦΩΝΙΑΤΡΙΚΗ
ΘΕΜΑΤΑ ΩΡΛ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ

Ρινίτιδες


 

Δρ. ΑΙΑΣ-ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΩΤΩΝ-ΡΙΝΟΣ-ΛΑΡΥΓΓΟΣ

ΧΡΗΣΙ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΙ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, 
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙ ΤΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
         

Ἐπικοινωνία


210-6502000,  697-444-2112


 
DIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESAFEDIVESA

 
 
 

1