Παιδιατρικὴ
Ear᾿ΩτοNose῾ΡινοThroatΛαρυγγολογία
Δρ. Αἴας-Θεόδωρος Παπασταύρου

Δρ. Νῖκος Ραπτάκης  

ΙΑΣΩ GENERAL, Μεσογείων 264, Χολαργός
ΙΑΣΩ ΠΑΙΔΩΝ, Κηφισίας 37- 39, Μαρούσι

Τηλέφωνα:  210-6502-000, 697-444-2112, 697-444-2421 


Ἀμυγδαλὲς & Ἀμυγδαλεκτομή

Τί εἶναι οἱ ἀμυγδαλές;
Οἱ ἀμυγδαλές, ὅπως καὶ τὰ "κρεατάκια" εἶναι λεμφαδενοειδὴς ἱστός, μέρος ἑνὸς εὐρύτερου σχηματισμοῦ, ποὺ φέρει τὸ ἐντυπωσιακὸ ἰατρικὸ ὄνομα "λεμφώδης δακτύλιος τοῦ Waldayer" (ἀνατομικὰ διακριτὲς ἁθροίσεις λεμφικοῦ ἱστοῦ στὴν περιοχὴ τοῦ φάρυγγος). Εἶναι ἑπομένως ὄργανο τοῦ ἀμυντικοῦ συστήματος. Συνήθως, ὅταν ὁ κόσμος λέῃ "ἀμυγδαλές", ἐννοεῖ τὶς δύο παρίσθμιες ἀμυγδαλές, ποὺ εὑρίσκονται δεξιὰ καὶ ἀριστερά, στὸ πλάγιο τοίχωμα τοῦ ἰσθμοῦ τοῦ φάρυγγος, κάθε μία ἀνάμεσα στὴν προσθία καὶ ὀπισθία παρίσθμιο καμάρα. Οἱ παρίσθμιες ἀμυγδαλὲς εἶναι ἄμεσα προσιτὲς στὴν ἐξέτασι, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὶς ὑπόλοιπες ἀμυγδαλές, ποὺ ἐξετάζονται ἔμμεσα, εἴτε μὲ κάτοπτρα, εἴτε μὲ ἐνδοσκόπια, εἴτε καὶ ἀκτινολογικῶς.

Συνοπτικῶς, ὁ λεμφώδης δακτύλιος τοῦ Waldayer ἀποτελεῖται ἀπὸ τὶς ἀδενοειδεῖς ἐκβλαστήσεις στὴ ὀροφὴ τοῦ ρινοφάρυγγος (μονήρης μᾶζα), τὶς δύο παρίσθμιες ἀμυγδαλές, τὴν μονήρη γλωσσικὴ ἀμυγδαλὴ στὴ ρίζα τῆς γλώσσης, τὴν ὑπερῴϊο ἀμυγδαλὴ στὴν ὀπισθία ἐπιφάνεια τῆς μαλθακῆς ὑπερῴας (μονήρης μᾶζα), τὶς δύο εὐσταχιανὲς ἀμυγδαλές, ἀνὰ μία στὸ φαρυγγικὸ στόμιο τῶν εὐσταχιανῶν σαλπίγγων, καὶ ἀπροσδιόριστα μεγάλο ἀριθμὸ διασπάρτων λεμφοζιδίων σὲ ὅλη τὴν ἔκτασι τοῦ φαρυγγικοῦ τοιχώματος. Ὁ δακτύλιος εἶναι στρατηγικὰ τοποθετημένος στὴν εἴσοδο τοῦ ἀναπνευστικοῦ καὶ πεπτικοῦ συστήματος, καὶ συμβάλλει πολλαπλῶς στὴν ἀνοσολογικὴ λειτουργία.

Ποιά εἶναι ἡ λειτουργία τῶν ἀμυγδαλῶν;
Οἱ ἀμυγδαλὲς εἶναι μέρος τοῦ ἀνοσοποιητικοῦ συστήματος. Λειτουργοῦν ὅπως καὶ οἱ λεμφαδένες, μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι οἱ ἀμυντικὲς διεργασίες δὲν διεξάγονται μέσα σὲ λεμφοκόλπους ἀλλὰ στὴν ἐπιφάνειά τους. Στὶς ἀμυγδαλὲς παράγονται ἀντισώματα καὶ διεξάγονται οἱ διεργασίες καταστροφῆς μικροβίων. Στὴν πρώτη παιδικὴ ἡλικία, μέχρι τὸ 2ο ἔτος, ὁ ρόλος τῶν ἀμυγδαλῶν εἶναι ἀναντικατάστατος, διότι συμμετέχουν στὴν ἀναγνώρισι καὶ πρώτη ἐπεξεργασία ἀντιγόνων. Μὲ βάσι τὴν ἀνάλυσι τῆς φύσεως τῶν διαφόρων ἀντιγόνων ἀπὸ τὶς ἀμυγδαλὲς σὲ συνεργασία μὲ τὸν θῦμο ἀδένα, παράγονται τὰ μνημονικὰ λεμφοκύτταρα, ποὺ θὰ διατηρήσουν τὴν ἀνάμνησι τῶν ἀντιγόνων ἐφ' ὅρου ζωῆς. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἀμυγδαλεκτομὴ σὲ ἡλικία μικρότερη τῶν 2 ἐτῶν. Ἐμεῖς συνιστοῦμε γιὰ λόγους ἀσφαλείας νὰ τηρῆται ὡς ὅριο τὸ 3ο ἔτος.

Ἡ ἐπιφάνεια τῶν παρισθμίων μόνο ἀμυγδαλῶν παρουσιάζει τὴν ἰδιαιτερότητα ὅτι ἔχει κρῦπτες, δηλαδὴ στενὲς καὶ βαθειὲς κοιλότητες, ποὺ χρησιμεύουν στὸ νὰ αὐξάνουν πολὺ τὴν ἐπιφάνεια τοῦ ὀργάνου. Αὐτὸ εἶναι καλό, διότι ἡ ἀμυγδαλῆ ἔχει μεγαλύτερη ἀμυντικὴ δυνατότητα· εἶναι ὅμως καὶ κακό, διότι ὅταν οἱ κρῦπτες εἶναι βαθειὲς καὶ πολυέλικτες, καὶ ὅταν γιὰ κάποιο λόγο πέσῃ ἡ ἄμυνα τοῦ ὀργανισμοῦ συνολικά, τότε, στὴ "μάχη" ποὺ γίνεται μέσα στὶς κρῦπτες μπορεῖ νὰ ὑπερισχύσουν τὰ μικρόβια.

Τί εἶναι ἀμυγδαλῖτις;
Μερικὲς φορὲς οἱ ἀμυγδαλὲς μολύνονται, καὶ τότε μιλοῦμε γιὰ ἀμυγδαλίτιδα. Εἶναι κατάστασι σπάνια σὲ παιδιὰ μικρότερα τοῦ ἑνός ἔτους, πολὺ συχνὴ μεταξὺ 4 καὶ 7 ἐτῶν. Τὸ 85% τῶν ἀμυγδαλιτίδων ἀρχίζουν ὡς ἰογενεῖς καὶ οἱ μισὲς παραμένουν ἰογενεῖς μέχρι νὰ ἰαθοῦν. Ἀπὸ τὰ μικροβιακὰ αἴτια ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον ἔχει ὁ στρεπτόκοκκος, λόγῳ τῶν ἐπιπλοκῶν ποὺ τείνει νὰ προκαλῇ.

Ἰός κρυολογήματος μὲ ἀντισώματα

Ἀποικίες β-αἱμολυτικοῦ στρεπτοκόκκου

Ἡ ἀμυγδαλῖτις ἀρχίζει συνήθως μὲ τὴν εὐκαιρία κάποιου αἰτίου ποὺ ρίχνει τὴν ἀμυντικὴ ἱκανότητα. Τὸ συνηθέστερο τέτοιο αἴτιο εἶναι μιὰ ἁπλῆ ἴωσι τοῦ ἀνωτέρου ἀναπνευστικοῦ  (κοινὸ κρυολόγημα), μπορεῖ ὅμως νὰ εἶναι ἡ ὑπερκόπωσι, ἡ κατανάλωσι οἰνοπνεύματος, ἡ ἔκθεσι σὲ ψῦχος, σὲ ξηρασία μὲ ἀφυδάτωσι κλπ.

Ὀξεία φαρυγγοαμυγδαλῖτις. Πῦον ἐξέρχεται ἀπὸ τὶς κρῦπτες

Ὅταν ὑπάρξῃ ἀμυγδαλῖτις, οἱ ἀμυγδαλὲς πρήζονται, γίνονται κόκκινες, ἔχουν ἐπίχρισμα, πονοῦν. Τὸ παιδὶ ἔχει πυρετό. Ὅλος ὁ φάρυγγας φλεγμαίνει. Δυσκαταποσία. Τὰ μικρότερα παιδιὰ ἀρνοῦνται νὰ φᾶνε. Πόνος στ' αὐτιὰ καὶ πρησμένοι τραχηλικοὶ λεμφαδένες συμπληρώνουν τὴν εἰκόνα. Οἱ ἀμυγδαλίτιδες εἶναι συχνότερες τὸ χειμῶνα, ὅμως οἱ καλοκαιρινές ἐπιπλέκονται συχνότερα. Ἡ ἀμυγδαλῖτις ἀρχίζει ἀπότομα καὶ μπορεῖ νὰ διαρκέσῃ γιὰ λίγες μέρες (ὀξεία) ἢ γιὰ ἑβδομάδες ἢ καὶ μῆνες (χρονία), ἢ ἀκόμη νὰ παρουσιάζῃ συχνὲς ὑποτροπές. Ὅταν τὸ πρόβλημα αὐτὸ χρονίζῃ ἢ ὑποτροπιάζῃ παρά τὴ σωστὴ θεραπευτικὴ ἀγωγή, τότε οἱ ἀμυγδαλὲς παύουν νὰ εἶναι πιὰ ὀφέλιμες στὸν ὀργανισμό.

Ὑπάρχει μία συχνὴ κατάστασι ἡ ὁποία χρειάζεται διαφορικὴ διάγνωσι ἀπὸ τὴν ὀξεία ἀμυγδαλίτιδα: Εἶναι ἡ λοιμώδης μονοπυρήνωσις. Πρόκειται γιὰ μιὰ ἴωσι ἀπὸ τὸν ἰὸ Epstein-Barr. Ἡ σημασία τῆς διαγνώσεως εἶναι μεγάλη, διότι ἐδῶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀποφευχθοῦν τὰ ἀντιβιοτικά. Κάνουν κακό. Τὸ νόσημα περιλαμβάνει διόγκωσι λεμφαδένων καὶ συμμετοχὴ τοῦ ἥπατος. Ἡ ὑποψία τίθεται κλινικῶς καὶ ἡ διάγνωσι ἐργαστηριακῶς. Προσοχὴ ἡ χρειάζεται ἡ ἐξέτασι ποὺ ὀνομάζεται Mono-Test. Ἔχει διαγνωστικὴ ἀξία μόνο ὅταν εἶναι θετική. Ὅταν εἶναι ἀρνητικὴ καὶ τὸ παιδὶ εἶναι ἄρρωστο γιὰ λιγότερο ἀπὸ 10 μέρες, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ' ὄψιν, διότι στὴν μονοπυρήνωσι θετικοποιεῖται μετὰ τὴ 10η ἡμέρα. Ἡ λοιμώδης μονοπυρήνωσι εἶναι νόσημα αὐτοπεριοριζόμενο, μερικὲς φορὲς ὅμως συνοδεύεται ἀπὸ σύνδρομο μακροχρονίας κοπώσεως.

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἀσυνήθεις καταστάσεις (συμβαίνουν ὅμως κι αὐτές), ὅπου παρατείνεται μία ὑποτιθέμενη "ἀμυγδαλῖτις" γιὰ καιρό, μὲ ἀρκετὰ ἔντονα συμπτώματα, ποὺ ἀνταποκρίνονται φευγαλέα ἢ καθόλου στὴ φαρμακευτικὴ ἀγωγή. Ἐδῶ ἀπαιτεῖται ἀπ' ὅλους προσοχὴ καὶ σοβαρότης, διότι ἐνδεχομένως νὰ ὑποκρύπτεται μία κακοήθεια τοῦ αἵματος ἢ τοῦ λεμφικοῦ ἱστοῦ. Συμβουλευθῆτε ὁπωσδήποτε τὸ γιατρό.

Τί ἐπιπλοκὲς μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ ἀμυγδαλῖτις;
-Τὸ
περιαμυγδαλικὸ ἀπόστημα, δηλαδὴ τὴ συλλογὴ πύου μεταξὺ ἀμυγδαλῆς καὶ φαρυγγικοῦ τοιχώματος. Ἡ κατάστασι αὐτὴ εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνη ἀκόμη καὶ γιὰ τὴ ζωή, διότι τὸ πῦον ἔχει τὴν τάσι νὰ ἐπεκτείνεται βαθειὰ στὸν τράχηλο, μὲ συνέπεια τὴν ἀναπνευστικὴ δυσχέρεια, ἐκτὸς βέβαια ἀπὸ τὴ γενικὴ τοξικὴ κατάστασι τοῦ ἀρρώστου. Εἶναι ἐπείγουσα κατάστασι καὶ ἀντιμετωπίζεται χειρουργικὰ (διάνοιξις καὶ παροχέτευσις), διότι τὰ φάρμακα δὲν διεισδύουν σὲ ἀποστήματα. Μετὰ ἕνα μῆνα πρέπει νὰ γίνῃ ἀμυγδαλεκτομή, διότι ἡ ἐπώδυνη καὶ ἐπικίνδυνη αὐτὴ κατάστασι ὑποτροπιάζει.

Ἡ ἐξέλιξις τῆς ἀμυγδαλίτιδος σὲ περιαμυγδαλικὸ ἀπόστημα γίνεται μέσῳ μιᾶς ἐνδιαμέσου καταστάσεως, ποὺ διαρκεῖ λίγο, καὶ λέγεται περιαμυγδαλικὸς φλέγμων. Ἔχει ἀκριβῶς τὴν ἴδια κλινικὴ εἰκόνα μὲ τὸ ἀπόστημα. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅμως πολὺ οὐσιώδης: Δὲν ἔχει προλάβει νὰ σχηματισθῇ ἀποστηματικὴ κοιλότης μὲ πῦον, καὶ συνεπῶς ἡ θεραπεία μὲ ἀντιμικροβιακὰ φάρμακα εἶναι ἀποδοτικὴ (σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸ ἀπόστημα). Ἐξ ἄλλου, ἡ χειρουργικὴ διάνοιξι στὴν περίπτωσι αὐτὴ ἐγκυμονεῖ τὸν κίνδυνο τῆς διασπορᾶς τῆς λοιμώξεως. Ἡ διαφορικὴ διάγνωσι στὸ παιδὶ δὲν εἶναι εὔκολη. Ἐνῷ στὸν ἐνήλικα γίνεται ἀμέσως μὲ μιὰ παρακέντησι τοῦ φάρυγγος, στὸ παιδὶ χρειάζεται ἀξονικὴ τομογραφία

Περιαμυγδαλικὸ ἀπόστημα μὲ παρεκτόπισι τῆς σταφυλῆς

-Τὸν ρευματικὸ πυρετὸ (πυρετός, ἀρθρῖτις, καρδιακὴ βαλβιδοπάθεια καὶ καρδῖτις, νευρολογικὰ συμπτώματα, δερματικὰ συμπτώματα). Εἶναι νόσημα μὲ αὐτοάνοσες διαστάσεις.
-Τὴ σπειραματονεφρίτιδα (ἀγγειῖτις τοῦ νεφροῦ μὲ αἱματουρία, πρωτεϊνουρία, νεφρικὴ ἀνεπάρκεια κλπ). Ἔχει ἐπίσης αὐτοάνοσες διαστάσεις.

Οἱ δύο τελευταῖες δὲν εἶναι πιὰ τόσο συχνές, λόγῳ τῆς καλῆς παρακολουθήσεως ποὺ ἔχουν οἱ ἀσθενεῖς σήμερα.

Πῶς θεραπεύεται ἡ ἀμυγδαλῖτις;
Ἡ ὀξεία ἀμυγδαλῖτις δὲν χρειάζεται συνήθως ἀντιβιοτικά, διότι τὶς περισσότερες φορὲς εἶναι ἰογενής. Οἱ γονεῖς συνήθως πιέζουν τοὺς γιατροὺς γιὰ κάτι δραστικό καὶ αὐτὸ εἶναι λάθος καὶ γιὰ τὸ παιδί, καὶ γιὰ τὴν κοινότητα: Ὅλοι πλέον ξέρουν ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι πρωταθλήτρια στὴν κατάχρησι ἀντιβιοτικῶν καὶ στὰ ἀνθεκτικὰ μικρόβια. Σὲ περίπτωσι ἀμφιβολίας ἡ  σωστὴ κίνησι εἶναι νὰ γίνωνται ἐργαστηριακὲς ἐξετάσεις.

Οἱ ἰογενεῖς ἀμυγδαλίτιδες ἀντιμετωπίζονται μὲ συμπτωματικὴ ἀγωγή, δηλαδὴ παραμονὴ στὸ κρεββάτι, ἁπλᾶ ἀντιπυρετικὰ-παυσίπονα (ἐκτὸς ἀσπιρίνης), νερὸ καὶ χυμούς.

Ἀπὸ τὶς μικροβιακὲς ἀμυγδαλίτιδες πραγματικὴ σημασία ἔχουν ὅσες ὀφείλονται σὲ β-αἱμολυτικὸ στρεπτόκοκκο, διότι αὐτὲς ἐπιπλέκονται ἀπὸ σηψαιμία, ρευματικὸ πυρετὸ καὶ σπειραματονεφρίτιδα. Ἡ θεραπεία τους μὲ ἀντιβιοτικὰ θεωρεῖται ἀπαραίτητη. Ὑπάρχουν ὅμως μελέτες ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀκόμη καὶ τότε, ὁ ἄρρωστος δὲν εἶναι ἐξησφαλισμένος ἔναντι τῶν ἐπιπλοκῶν.

Τί σημαίνει ὑπερτροφία τῶν ἀμυγδαλῶν;
Ὅλα τὰ τμήματα τοῦ λεμφώδους δακτυλίου τοῦ Waldayer εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερτραφοῦν, δηλαδὴ νὰ ἀποκτήσουν μόνιμα κάποιο μέγεθος ποὺ νὰ δημιουργῇ ἀνατομικὴ δυσαναλογία ἤ ἄλλο πρόβλημα. Ἡ ὑπερτροφία εἶναι συχνότερη στὶς ἀδενοειδεῖς καὶ στὶς παρίσθμιες ἀμυγδαλές, ὑπάρχουν ὅμως καὶ συνολικὲς ὑπερτροφίες τοῦ δακτυλίου. Οἱ ἀμυγδαλὲς ὑπερτρέφονται εἴτε ἀπὸ γενετικοὺς λόγους εἴτε ὑπὸ τὴν ἐπίδρασι τῶν ἀντιγονικῶν ἐρεθισμῶν. Τὸ μέγεθός τους μπορεῖ νὰ φθάσῃ μέχρι πλήρους ἀποφράξεως τοῦ φάρυγγος, ὁπότε τὸ παιδὶ ροχαλίζει ἢ πάσχει ἀπὸ ὑπνοαπνοϊκὸ σύνδρομο. Τὸ ὑπνοαπνοϊκὸ σύνδρομο εἶναι βαρύτερο ὅταν συνυπάρχῃ ὑπερτροφία τῶν ἀδενοειδῶν, ἄλλα προβλήματα τῆς ρινικῆς ἀναπνοῆς, γναθοπροσωπικὲς ἀνωμαλίες κλπ. Ἡ συντριπτικὴ πλειονότης τῶν παιδιῶν μὲ ρογχοπάθεια ὅμως ἀνταποκρίνεται ἄριστα στὴν ἀμυγδαλεκτομὴ ἢ κάποια παραλλαγή της, λόγῳ τῆς καλῆς γενικῆς καταστάσεως καὶ τῆς ἐλλείψεως ἄλλης παθολογίας.

Πότε σκεπτόμαστε τὴν ἀμυγδαλεκτομή;
-Ὅταν ἡ ἀμυγδαλῖτις ποὺ ἔχει χρονίσει δὲν ἀνταποκρίνεται καλὰ στὴ συντηρητικὴ ἀγωγὴ ἢ ὑποτροπιάζει συχνά. Συμπτώματα ποὺ θὰ μᾶς κάνουν νὰ τὸ σκεφθοῦμε εἶναι πχ ἡ χρονία κόπωσι τοῦ παιδιοῦ, ἡ μή ἱκανοποιητικὴ ἀνάπτυξι, ἡ ἀνεπάρκεια τῆς προσοχῆς στὸ σχολεῖο κλπ.
-Ὅταν ἔχῃ προηγηθῇ περιαμυγδαλικὸς φλέγμων ἢ περιαμυγδαλικὸ ἀπόστημα.
-Ὅταν ὑπάρχῃ νοσηρὸ ροχαλητὸ ἢ παιδικὸ ὑπνοαπνοϊκὸ σύνδρομο συνεπείᾳ ὑπερτροφίας τῶν ἀμυγδαλῶν.
-Ὅταν παρατηρηθῇ
ὑπερτροφία τῆς μιᾶς μόνο ἀμυγδαλῆς, αὐτὴ πρέπει νὰ ἀφαιρῇται γιὰ ἱστολογικὴ ἐξέτασι, διότι μπορεῖ νὰ πρόκειται γιὰ κακοήθη νεοπλασία.

Αὐτὲς εἶναι οἱ κυριότερες ἐνδείξεις ἀμυγδαλεκτομῆς, ὅμως ἡ περίπτωσι τοῦ κάθε παιδιοῦ κρίνεται χωριστά, μὲ βάσι τὶς ἰδιαιτερότητές της.

Πῶς γίνεται ἡ ἀμυγδαλεκτομή;
Ἡ ἐπέμβασι γίνεται διὰ μέσου τοῦ στόματος, μὲ γενικὴ ἀναισθησία. Μὲ τὴν ἴδια διαρρύθμισι χειρουργείου γίνεται καὶ ἡ ἀδενοτομή (γι' αὐτὸ οἱ δύο ἐπεμβάσεις συνδυάζονται καλά). Ἡ συμβατικὴ ἀμυγδαλεκτομὴ γίνεται μὲ ἀνατομικὴ παρασκευὴ ὅλου τοῦ ὀργάνου, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ὑμένος ποὺ τὸ περιβάλλει (τῆς κάψης του). Γι' αὐτὸ περιγράφεται καὶ ὡς ἐξωκάψιος ἀμυγδαλεκτομή. Ὑπάρχουν καὶ διάφορες παραλλαγὲς ἐπεμβάσεως στὶς ἀμυγδαλές, κατὰ τὶς ὁποῖες τὸ ὄργανο δὲν ἀφαιρεῖται ὁλόκληρο, ὁπότε μιλοῦμε γιὰ ἐνδοκάψιο ἀμυγδαλεκτομὴἀμυγδαλοτομή. Τέτοιες ἐπεμβάσεις σκεπτόμαστε πχ ὅταν ἀναγκαζόμαστε νὰ χειρουργήσουμε σὲ πολὺ μικρὴ ἡλικία γιὰ ἀπόφραξι τῆς ἀναπνοῆς, ἢ ὅταν οἱ ἀμυγδαλὲς εἶναι ὑγιεῖς καὶ χειρουργοῦνται λόγῳ δυσαναλογίας τοῦ μεγέθους. Πολλὲς φορὲς χρησιμοποιοῦμε γιὰ τὴν ἀφαίρεσι τὴδιαθερμία ραδιοσυχνοτήτωντοὺς ὑπερήχους, ὁπότε ἡ ἀπώλεια αἵματος εἶναι ἐλάχιστη. Ἡ τεχνολογία LASER ἐφαρμόζεται ἀκόμη, τείνει ὅμως νὰ ἐγκαταλειφθῇ, διότι εἶναι χρονοβόρος καὶ διότι ἔχει πολὺ μετεγχειρητικὸ πόνο. Μία ἄλλη παραλλαγὴ ἐπεμβάσεως εἶναι ἡ κρυπτόλυσι, ποὺ ἔχει σκοπὸ νὰ μειώσῃ τὸ βάθος τῶν κρυπτῶν, ὥστε νὰ μειωθῇ ἡ πιθανότης ὑποτροπῆς τῶν μικροβιακῶν ἀμυγδαλιτίδων. Παλαιότερα γινόταν μὲ LASER, τώρα γίνεται πολὺ πρακτικότερα καὶ λιγότερο ἐπώδυνα μὲ ραδιοσυχνότητες ἢ ὑπερήχους. Ἡ ξωκάψιος ἀμυγδαλεκτομὴ ἀπαιτεῖ συνήθως διανυκτέρευσι στὸ νοσοκομεῖο καὶ διαρκεῖ περίπου 3/4 τῆς ὥρας. Πολλὲς φορὲς ὁ χρόνος ἐπεμβάσεως παρατείνεται, ἀνάλογα μὲ τὶς ἀνάγκες τοῦ κάθε παιδιοῦ, ἰδίως ἂν ἔχουν προηγηθῇ πολλὲς ἀμυγδαλίτιδες καὶ ὑπάρχουν συμφύσεις. Ἡ κρυπτόλυσι καὶ ἡ ἐνδοκάψιες τεχνικὲς δὲν χρειάζονται συνήθως διανυκτέρευσι στὸ νοσοκομεῖο. Προηγεῖται πάντα ὁ κλασσικὸς προεγχειριτικὸς ἔλεγχος γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ παιδιοῦ κατὰ τὴν ἀναισθησία.

Πότε εἶναι ἡ καταλληλότερη περίοδος γιὰ ἀμυγδαλεκτομή;
Ὅλες οἱ ἐποχὲς εἶναι κατάλληλες, μὲ τὴν προϋπόθεσι ὅτι τὸ παιδὶ δὲν εἶναι κρυωμένο (συνάχι, βήχας, πονόλαιμος, πυρετὸς κλπ). Ἐπειδὴ πολλοὶ γονεῖς θέλουν ὑποσυνείδητα νὰ ἀποφύγουν τὴν ἐπέμβασι, ἀναβάλλουν γιὰ μετὰ ἀπὸ κάτι (μετὰ τὶς ἐξετάσεις, μετὰ τὶς διακοπές, μετὰ τὰ Χριστούγεννα, μετὰ τὸ Πάσχα, μετὰ τὶς ἐκπτώσεις, μετὰ τὶς ἐκλογὲς κλπ), μὲ ἀποτέλεσμα εἴτε νὰ μή λύνωνται ποτὲ τὰ προβλήματα, εἴτε νὰ πέφτουν σὲ ἐποχὴ ἰώσεων (φθινόπωρο-χειμώνας), ὁπότε τὸ παιδὶ δὲν εἶναι ποτὲ ἀρκετὰ καλὰ γιὰ χειρουργεῖο.  Στὴν πρᾶξι, ἡ περίοδος μόλις κλείνουν τὰ σχολεῖα θὰ μποροῦσε νὰ θεωρηθῇ ἰδανική, διότι δὲν εἶναι ἐποχὴ ἰώσεων καὶ διότι ἀρχίζουν τὰ θαλάσσια μπάνια, τὰ ὁποῖα βοηθοῦν πάρα πολὺ μετεγχειρητικά.

 

Ἀδενοειδεῖς ἐκβλαστήσεις (Κρεατάκια)

Ἡ Ὠτῖτις στὰ Παιδιά

Χρόνια ὠτολογικὰ προβλήματα

Παιδικὴ Βαρηκοΐα

Ρινίτιδες

Φλεγμονὲς τῶν παραρρινίων (ρινοκολπίτιδες, δηλαδὴ ἱγμορείτιδες κλπ)

Γενικὴ Ἀναισθησία καὶ Παιδί
 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΩΡΛ Σελίδες Ἐνηλίκων


 
Εργαστήριον ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ MEDISUB-Ελληνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Καταδυτικής Ιατρικής ΦΩΝΙΑΤΡΙΚΗ ΙΑΣΩ ΠΑΙΔΩΝ


᾿Επικοινωνῆστε μαζί μας

Δρ. ΑΙΑΣ-ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΩΤΩΝ, ΡΙΝΟΣ, ΛΑΡΥΓΓΟΣ

ΧΡΗΣΙ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΙ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ,
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙ ΤΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ