Δρ. Αἴας-Θεόδωρος Παπασταύρου


Ear᾿ΩτοNoseΡινοThroatΛαρυγγολογία
Χειρουργικὴ Κεφαλῆς & Τραχήλου


 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΣ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ

Πότε χρειάζεται χειρουργικὴ ἀντιμετώπισι;
Σὲ καταστάσεις ποὺ ἐπιμένουν παρά τὴ χορήγησι ἐπαρκοῦς συντηρητικῆς ἀγωγῆς (ἀντιβιοτικά, ἀποσυμφορητικά, τοπικὰ καὶ συστηματικὰ στεροειδῆ, πλύσεις, ἀντιαλλεργικὴ ἀγωγή, κλπ), καθὼς καὶ σὲ καταστάσεις ποὺ ὑποτροπιάζουν, ἐνδείκνυται ἡ χειρουργικὴ ἀντιμετώπισι.

Ὑπάρχουν μερικὲς σπάνιες περιπτώσεις, κατὰ τὶς ὁποῖες ἡ ἐπέμβασι στὰ παραρρίνια πρέπει νὰ γίνῃ ἐπειγόντως. Αὐτὲς εἶναι κυρίως παραρρινοκολπίτιδες ποὺ ἔχουν ἐπεκταθῆ σὲ γειτονικὲς περιοχές, ὅπως ὁ ὀφθαλμικὸς κόγχος (κυτταρῖτις τοῦ κόγχου), καὶ τὸ ἐνδοκράνιο (ἐγκεφαλικὸ ἀπόστημα). Στὰ παιδιὰ οἱ ἐπιπλοκὲς τῶν παραρρινοκολπιτίδων ὁδηγοῦν σχεδὸν πάντα στὸ χειρουργεῖο.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνος οἱ ἐπεμβάσεις στὰ παραρρίνια ἦταν πολὺ διαφορετικές: Κανένας ἀσθενὴς δὲν τὶς δεχόταν χωρὶς μεγάλη ἀνησυχία, διότι γίνονταν ὑποχρεωτικὰ μὲ ἐξωτερικὲς τομές, μὲ ἀποτέλεσμα ἐμφανεῖς οὐλὲς καὶ ἴσως παραμορφώσεις. Ἡ ἄμεση μετεγχειρητικὴ πορεία περιελάμβανε φυσικὰ μεγάλο οἴδημα καὶ πόνο. Σήμερα αὐτὰ ἀνήκουν στὴν ἱστορία τῆς ἰατρικῆς. Μία ἀπὸ τὶς ἐπαναστάσεις στὴν εἰδικότητά μας ἦταν ἡ ἀνακάλυψι τοῦ ἐνδοσκοπίου, καὶ μάλιστα ἡ ἐφαρμογὴ τῆς τεχνολογίας τῶν ὀπτικῶν ἰνῶν. Ὁ ἐκπαιδευμένος χειρουργὸς μπορεῖ σήμερα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τέτοια περιστατικὰ μὲ ἐσωτερικὴ προσπέλασι, ἐλάχιστη ταλαιπωρία, γρήγορη ἀνάρρωσι καὶ πολὺ λίγες ἐπιπλοκές.

Πῶς προσγγίζεται τὸ πρόβλημα προεγχειρητικά;
Μεγάλη σημασία γιὰ τὴ λῆψι τῆς ἀποφάσεως ἔχει τὸ ἱστορικὸ τῆς νόσου. Ἀπὸ αὐτὸ θὰ κριθῇ ποιά ἀπὸ τὰ ἐνοχλήματα τοῦ ἀσθενοῦς μποροῦν, καὶ ποιά δὲν μποροῦν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν χειρουργικῶς. Ἡ λεπτομερὴς λῆψι τοῦ ἱστορικοῦ καὶ ἡ κατανόησι τῶν λεπτομερειῶν ἀπὸ τὸν ἰατρὸ καὶ τὸν ἀσθενῆ κρίνουν ἂν ὁ ἀσθενὴς θὰ μείνῃ ἱκανοποιημένος. Ἡ ἐνδοσκόπησι καὶ ἡ ὑπολογιστικὴ τομογραφία τοῦ σπλαχνικοῦ κρανίου θὰ προσδιορίσουν τὰ σημεῖα ποὺ χρειάζονται τὴν χειρουργικὴ φροντίδα, καθὼς καὶ τὰ σημεῖα ἀπ’ ὅπου εἶναι πιθανότερο νὰ προκύψῃ ἐπιπλοκή. Κατὰ περίπτωσιν μπορεῖ νὰ χρειασθοῦν καὶ ἄλλα διαγνωστικὰ μέσα.

Χρήσιμο εἶναι νὰ γνωρίζουν οἱ ἀσθενεῖς ὅτι οἱ ἁπλὲς ἀκτινογραφίες ἔχουν σήμερα πολὺ μικρὴ χρησιμότητα στὴ διάγνωσι, καὶ ἀπολύτως καμμία στὸν χειρουργικὸ σχεδιασμό. Ἀκατάλληλη ἐπίσης εἶναι ἡ μαγνητικὴ τομογραφία, διότι δὲν ἀπεικονίζει τὰ ὀστᾶ καὶ ἐπίσης διότι ὑπερτονίζει τὶς βλεννογονικὲς ἀλλοιώσεις. Ἡ ὑπολογιστικὴ τομογραφία ἐγκεφάλου εἶναι ἐπίσης ἄσχετη ἐξέτασι, διότι δὲν περιλαμβάνει ὅλη τὴν περιοχὴ ἐνδιαφέρονττός μας. Ἡ ὑπολογιστικὴ τομογραφία σπλαχνικοῦ κρανίου πρέπει νὰ ἐκτελῆται μὲ συγκεκριμένο πρωτόκολλο ὑψηλῆς εὐκρινείας καὶ νὰ παρουσιάζωνται στὸν γιατρὸ ὁπωσδήποτε καί στεφανιαῖες τομές, οἱ ὁποῖες εἶναι καὶ οἱ μόνες κατάλληλες γιὰ χειρουργικὸ σχεδιασμό. 

Ποιές εἶναι οἱ ἐπεμβατικὲς λύσεις

Λειτουργικὴ Ἐνδοσκοπικὴ Ἐπέμβασι Παραρρινίων
(FESS=Functional Endoscopic Sinus Surgery)

Ἀναπτύχθηκε στὶς γερμανόφωνες χῶρες μετὰ τὸ 1950, ἐνῷ ἡ ἰδέα ὑπῆρχε ἀρχικὰ ἤδη ἀπὸ τὸ 1935. Στὶς ΗΠΑ ἡ ἐπέμβασι ἔγινε γιὰ πρώτη φορὰ μόλις τὸ 1985!!! Ἡ μεγάλη καθυστέρησι ὀφείλεται σ’ ἕνα ἰδιότυπο ἐπιστημονικὸ appartheid μεταξὺ γερμανοφώνων, ἀγγλοφώνων καὶ γαλλοφώνων ἐπιστημόνων, ποὺ ἔχει τὴ ρίζα του στοὺς δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Ἀρχικὰ ἡ τάσι ἦταν γιὰ ριζικότερες ἐπεμβάσεις, πρωτοστατούσης τῆς Γερμανικῆς Σχολῆς ( Wiegand , Draf κλπ), ἐνῷ ἀργότερα ἐπεκράτησε στὴν πρᾶξι ἡ Αὐστριακὴ Σχολὴ ( Stammberger ), μὲ πολὺ συντηρητικότερους χειρισμούς.

φιλοσοφία τῆς σύγχρονης ἐπεμβάσεως εἶναι νὰ ἀφαιρῆται μόνο ὁ βλεννογόνος, ποὺ ἔχει μόνιμα ἀλλοιωθῆ, μαζὶ μὲ ἐκεῖνες τὶς ὀστικὲς δομές, ποὺ ἐμποδίζουν τὴν φυσικὴ παροχέτευσι τῆς βλέννης τῶν κόλπων, ἢ δημιουργοῦν σημεῖα ἐπαφῆς, ποὺ γεννοῦν τοπικὸ ἐρεθισμό. Τυχὸν φυσιολογικὸς βλεννογόνος ἢ βλεννογόνος μὲ ἀντιστρεπτὲς ἀλλοιώσεις ἀφήνεται στὴ θέσι του, προκειμένου νὰ διατηρηθῇ ἡ φυσιολογικὴ λειτουργικότης τῶν κόλπων, ποὺ θὰ μείνουν μετὰ τὴν ἐπέμβασι.  Ἡ προσπέλασι εἶναι συνήθως μόνο ἀπὸ τὰ φυσικὰ στόμια τῆς μύτης. Τὰ σύγχρονα ἐνδοσκόπια προσφέρουν ἄριστη εἰκόνα σὲ μεγέθυνσι καὶ ἀπὸ πολὺ κοντὰ στὸ σημεῖο ἐνδιαφέροντος. Ἐξωτερικὸ οἴδημα στὸ πρόσωπο δὲν δημιουργεῖται, χειρουργικὸς πόνος δὲν ὑπάρχει, ἐνῷ ἡ μικρὴ ἐνόχλησι (αἴσθημα βάρους) προέρχεται ἀπὸ τὸ κλείσιμο τῆς μύτης γιὰ 2-3 ἡμέρες συνήθως. Ἡ νοσηλεία εἶναι συνήθως μίας ἡμέρας.
Διεύρυνσι στομίου τοῦ ἱγμορείου
Διεύρυνσι στομίου τοῦ σφηνοειδοῦς κόλπου

Ἀριστερά: Ἀποκλεισμένη κυψέλη καὶ σημεῖο ἐπαφῆς.
Δεξιά: Συντηρητικὴ ἐξαίρεσι καὶ διόρθωσι τῆς διαταραχῆς


Ἡ βασικὴ τεχνικὴ ποὺ ἐφαρμόζουμε ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια εἶναι ἡ ἐνδοσκοπικὴ προσπέλασι.

Σὲ κάποιες περιπτώσεις συνδυάζεται καὶ καὶ μὲ ἄλλες χειρουργικὲς τεχνικές, ἂν εἶναι ἀπαραίτητο, πχ μὲ ἀκρορριζεκτομή, ἂν μιὰ ἱγμορεῖτις εἶναι ὀδοντογενής (περίπου τὸ 15% τῶν περιπτώσεων ποὺ χρειάζονται χειρουργεῖο).

Πλύσεις καὶ ἀλοιφὲς χρησιμοποιοῦνται μετὰ τὴν ἀφαίρεσι τῶν πωματισμῶν, ὥστε ἡ ἐπούλωσι νὰ προχωρήσῃ ὁμαλά. Ὁ χειρουργὸς κάνει ἐπίσης ἐνδοσκοπικοὺς μετεγχειρητικοὺς καθαρισμούς, ἀνάλογα μὲ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἀσθενοῦς. Ἂν ὁ ἀσθενὴς κατοικῇ σὲ ἄλλη πόλι, καταβάλλεται ἀπὸ τὴν ὁμάδα μας κάθε προσπάθεια διευκολύνσεως, ἀλλὰ ποτὲ εἰς βάρος τοῦ καλοῦ ἀποτελέσματος.

Ριζικὴ Ἐνδοσκοπικὴ Ἐπέμβασι Παραρρινίων
Εἶναι ἡ ἐπέμβασι ὅπως ἀρχικὰ εἶχε σχεδιασθῆ, πρὶν ἐξελιχθῆ ὡς λειτουργικὴ τεχνική. Γίνεται σήμερα σὲ περιπτώσεις δύσκολες καὶ ἐπίμονες, ποὺ ὑποτροπιάζουν, καὶ ποὺ δὲν ἐπιδέχονται ἄλλη λῦσι. Τεχνικά, δὲν ἔχει διαφορὲς ἀπὸ τὴν λειτουργικὴ ἐπέμβασι, μόνο ποὺ ἀφαιροῦνται εὐρέως τὰ ὀστικὰ τοιχώματα ποὺ δημιουργοῦν τὸν ἠθμοειδῆ λαβύρινθο, ὥστε νὰ ἑνοποιηθῇ ὁ χῶρος τῶν παραρρινίων.

Συντηρητικὴ Ἀνάτρησι τοῦ Ἱγμορείου Ἄντρου
Πολλοὶ συγχέουν τὴν ἐπέμβασι αὐτὴν μὲ τὴν Ριζικὴ Ἀνάτρησι τοῦ Ἱγμορείου, ποὺ σχεδιάστηκε ἀπὸ τοὺς Caldwel καὶ Luc , διότι ἡ προσπέλασί τους μοιάζει , ποὺ ἐπιτυγχάνεται διὰ μέσου τοῦ προστομίου. Ἡ Ριζικὴ Ἀνάτρησι Caldwel - Luc περιλαμβάνει ὁλικὴ ἀφαίρεσι τοῦ βλεννογόνου καὶ δημιουργία κάτω ρινικῆς ἀντροστομίας, δηλαδὴ «παραθύρου» ἐπικοινωνίας τοῦ ἱγμορείου πρὸς στὸν κάτω ρινικὸ πόρο. Ἀντίθετα, ἡ Συντηρητικὴ Ἀνάτρησι σέβεται τὸν βλεννογόνο καὶ συμπληρώνεται ἀπὸ μέση ρινικὴ ἀντροσομία, δηλαδὴ μὲ «παράθυρο» ἐπικοινωνίας τοῦ ἱγμορείου πρὸς στὸν μέσο ρινικὸ πόρο. Ἡ μέση ρινικὴ ἀντροστομία ἐκτελεῖται ἐνδοσκοπικὰ ἀπὸ τὴ μύτη, καὶ ἀποτελεῖ οὐσιαστικὰ ἡ διεύρυνσι τοῦ φυσικοῦ στομίου τοῦ ἱγμορείου. Ἡ ἀποχέτευσι τῆς βλέννης γίνεται μὲ τὸν φυσικὸ τρόπο, δηλαδὴ μεταφέρεται ἀπὸ τοὺς κροσσοὺς τοῦ βλεννογόνου, ἐνῷ στὴν κάτω ρινικὴ ἀντροστομία προσπαθεῖ ἁπλῶς νὰ λειτουργήσῃ ἡ βαρύτης.

Ἡ συντηρητικὴ ἐπέμβασι γίνεται σήμερα κατὰ βάσιν γιὰ τὴν καλλίτερη ἀντιμετώπισι τῆς ὀδοντογενοῦς ἱγμορείτιδος (πάνω ἀπὸ 11% τῶν ἱγμορειτίδων ποὺ χρειάζονται χειρουργεῖο), στὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖται καλὸς καθαρισμὸς τῶν ἄρρωστων ὀδοντικῶν ριζῶν, ποὺ εἶναι μέσα στὸ ἱγμόρειο. Ἐνίοτε ἀπαιτεῖται καὶ συμμετοχὴ γναθοχειρουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ κάνῃ ἀκρορριζεκτομὲς ἢ καὶ ἐξαγωγὴ τῶν ὑπευθύνων δοντιῶν, καὶ θὰ δημιουργήσῃ τὶς προϋποθέσεις ὀδοντικῆς ἀποκαταστάσεως, μὲ τὴ χρῆσι μοσχευμάτων.

 


ΘΕΜΑΤΑ ΩΡΛ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ (βρίσκεσθε εδῶ)
Χρονία Ρινῖτις
Ἀτοπία (ἔκζεμα-ρινικοὶ πολύποδες-ἄσθμα)

Παραρρινοκολπῖτις
Μέση ᾿Ωτῖτις
Ροχαλητὸ & ῎Απνοιες στὸν ῞Υπνο
Δερματικοὶ ῎Ογκοι τοῦ Προσώπου


 
Συγκοινωνίες καὶ Χῶρος Σταθμεύσεως
***
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΑΚΟΟΛΟΓΙΑΣ-ΝΕΥΡΟΩΤΟΛΟΓΙΑΣ
ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ "MEDISUB"
ΦΩΝΙΑΤΡΙΚΗ

᾿Επικοινωνῆστε μαζί μας
 


210-6502000,  697-444-2112

Εργαστήριον ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ MEDISUB-Ελλ. Ινστιτούτο Προληπτικής Καταδυτικής Ιατρικής ΦΩΝΙΑΤΡΙΚΗ Πρόγραμμα δράσεως Αττική 2000+

Δρ. ΑΙΑΣ-ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΩΤΩΝ-ΡΙΝΟΣ-ΛΑΡΥΓΓΟΣ

ΧΡΗΣΙ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΙ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ,
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙ ΤΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
1